"Klosz-Art"

Rozbawił podmiejskie kruki tylko po to, by je zwabić
ich pióra owinąć wokół palców
i zmusić do śpiewu katarynkowych melodii wprost w nozdrza błękitu
stał upodlony głaszcząc nieme skrzydła
wyobrażał sobie krtanie nienarodzonych piskląt
wyzute z pragnienia śpiewu
nagie i blade jak on, nieopierzone nadmiary

Poprawił wczorajszy krawat i poczuł pod palcami
grudki czerwonej materii – serc ptaków, które wciąż jeszcze biły
w nieopisanym ludzkim głosem świetle
między sylabami i gdzieś na ćwierćdźwięku
zawieszały swoje namioty

Westchnął, sapnął i zaklął, rzucony między puszki marynat rybnych
i swąd skalonych gazet, wypchniętych w margines bruku
wdeptanych w jedność z kruczym łajnem
sto razy spisanych historii
ciągów logicznych
materii martwych i kielichów pozorantów
wychylanych na raz w zatęchłych tawernach, tramwajach
w dół doków, tam gdzie cumuje
bezbarwny władca kształtów
przyjmując formę żaglowca, białego w ciszy poranka
przenośni filigranowej
i żartem wypełnionej
markotnej makowej panienki
wciągniętej w miejski odkurzacz

Stuknął palcami w parapet i czekał na swoją kolej
w przedsionku dziwek i klakierów
tych, co udają aktorów, i tych, co grają pieszych
rzucił „czerwone światło” w ciąg korytarzy
lecz nie strawił odpowiedzi, podobnie jak ptaki
nigdy nie przyswoją błędu porażki

Co właściwie jest błędem, w swoim postępowaniu
nie znajduję śladów pragnienia, co wyzwala moje serce
z kołowrotków alchemii, a ciało wysyła do kostnicy
w chwilę po urodzinach – nie znajduję też śladów miłości
co czyni mnie wodoszczelnym, a właśnie nadchodzi burza
nie mam schronienia, a moje życie zwą sztuką – tam, gdzie
wciąż uchodzę za profana

Nikogo też nie przeproszę za macki poznania
przebijające moją czaszkę, oplatające miasto
jestem prostym, zbutwiałym kloszardem
i jeśli ktoś postanowi mnie opisać – przybiję mu piątkę

"Przewodnik Aniołów"

Wkłułem się w ulicę, sprawnie, papilarnie, nieodwołalnie
najstarszą, sprawdzoną szprycą
przekreśliłem przyszłość, której idea nie bardzo mnie rajcuje
podrapałem się po udzie i znalazłem tam wrzód
przypominający cmentarne pomniki, pożółkłe i wątłe
papierowe kwiaty
które tyle lat zbierałem dla monarchów tego świata
jako dowód wdzięczności
za czas

Zimne białe gwiazdy, heroina, rozlały się po płótnie zdarzeń
wybierając krzykliwe, fluorescencyjne kolory, jarzeniówki
rozbłysły fleszem pistoletów, a bezimienne fraki
rozpadły się jak bile
rozległ się grzmot
rozkraczony samochód zaprotestował
i nade mną rozwarły się dłonie
przewodnika aniołów
ilustrowanej encyklopedii pomyłek

Spytał, jakie noszę marynarki i czy są dobrze skrojone
jak chleb, odpowiedziałem, i przywierają do ciała
jak rdza
kiedy jesteś cały z metalu
jak brzytwa przy goleniu
i makijaż do trupa
roześmiałem się, i w mojej czaszce, niespodziewanie
rozkwitnął nagły foliowy las
pełen nadludzkich orientalnych ptaków
zebranych w tomiki poezji
przez skrupulatnych japońskich kronikarzy
kroplami deszczu
pisali po suficie pagody
było to piękne, i życie wypełniło mój wszechświat
na krótki oddech, na samoistny zapłon budowniczego

Przewodnik aniołów charknął
odkrztuszał flegmę inercji
pluł na autostradę, i nie wydobywał z siebie żadnych
ludzkich dźwięków
stracił nieziemski wątek, kiedy odwróciłem głowę, żeby dostrzec
purpurowe mgławice stratosfery
rozgonione jak stada flamingów
przez lodowy asteroid poranka
który właśnie minął księżyc, i, jak się zdawało
próbował wrzasnąć przez atmosferę:
Oto wasz nowy przewodnik!

"You Are Today"

I raise my eyes
The street is empty
Free of
Complicated people
No one talks loud
Nothing troubles the wind
Beyond time
Doesn’t mean timeless
But maybe
We still have a chance
I open my hands
Let go of the summer
Watch trees
Stage
Voiceless heroes
Leaves are traces of spirits
Left out to dream behind
The laser-beam spectacle of corpses
There, beyond the silver
Incrusted clouds
Of awareness
Easy music
Drifts around the antenna
There’s nothing
I wish I could change
But sunlight wakes me up
I have to fix my face
Leave this room
Close my eyes
And glide
With the sidewalk
To the only open house
In this district
There I’ll drink coffee
With you
Whoever you are today

"Lont"

Podnosisz kciuk do góry
Czy liczysz na przejażdżkę
Kwas masz we włosach
Zdobioną wykałaczkę

Przekłuwasz balon nieba
Podłączasz się pod słoneczny prąd
Wszyscy którzy są z tobą
Wybiorą się w podróż, podróż jak lont

Zgubisz wszystkie pakunki
Torby pełne starych upominków
Walizki pełne ciuchów i pierścionki
Spotkamy się na Starym Rynku

Czy liczysz na przejażdżkę, mała
Pod sufit z mgławic, barwionych jak twoje włosy
Lub dalej w kosmos, aż do początku czasu
Zaciemnij, zaciemnij moje oczy

Już lecą bomby, bomby miłości
Otwórz drzwi, otwórz okna, chyba mamy gości
Przybyli słysząc muzykę ze swoich stron
Szukali podróży, a znaleźli dom

Przerwali rządy przemocy
Podłączyli się pod słoneczny prąd
Uczymy się żyć jak bracia i siostry
Podróżując przez drogę jak lont

Co na końcu, wszystko wybucha
Czy to życie czy to śmierć
Ważne tylko aby podróżować
Celem, sensem czy efektem nie przejmować się

Więc podnieś kciuk do góry
I krzyknij „Andele!” w cichą noc
Obudź całe miasto jeśli trzeba
Jeśli nie chcą z nami iść, niech wynoszą się stąd

Twoje oczy jak lont, serce jak lont
Dłonie jak lont, nogi jak lont
Wspinam się całe miliony lat
Wybuch nadchodzi, narodzi się świat

"Markotny Maruder"

Ktoś odpada znów z wyścigu
Płacze łzami jak diamenty
Ktoś rozpuszcza się w poranku
Brodę ma już niczym święty
Zanim droga go wybierze
I naznaczy próbą wody
Ktoś okrzyknie go przeklętym
Ktoś męczarnię mu osłodzi

Śpiewa z ptakiem, milczy z górą
Oddycha pod wodą bez problemu
Trzeba coś z tym przypadkiem zrobić
Nie pasuje do systemu

Wyścig toczy się bezkarnie
Niszczy autostrady świtu
Garnitury przyrosły już do skóry
Krawaty ostatnie metry liczą
Zanim droga was poświęci
Wywiniecie się sto razy
Ktoś obwieści dziś zwycięzcę
Umysł pęknie od odrazy

Śpiewa z ptakiem, milczy z górą
Oddycha pod wodą bez problemu
Trzeba coś z tym przypadkiem zrobić
Nie pasuje do systemu

Czemu cierpieć i wybierać
Szybkie ścieżki miękkiej chwały
Lepiej twardym być jak jedwab
Tegorocznym samurajem
Stąpać nagim poprzez nicość
To pustkowie szkła i stali
Dać zwyciężać giętkim głupcom
Niech się cieszą, są tak mali

Śpiewa z ptakiem, milczy z górą
Oddycha pod wodą bez problemu
Trzeba coś z tym przypadkiem zrobić
Nie pasuje do systemu

"Arrows (Crow Flies By)"

I wish I was as straight as you
I’d had no worries, felt no grief
I wish I was as perfect as you
I wish my lines were drawn so stiff
I’d have no questions
Have no doubts
Have no fears
In asking why
I’d live with well accepted schemes
As a friend, as a wing

And as the crow flies by
My mind tries to follow its shade
The balance I’d never keep
The bird of life and death
He weren’t born to follow too
In the world I’ve tried to make
For you, you and me
Could you answer me

Do you want to be an arrow on the tarmac
Fake sentence in a rule
Would you like to lay all your destiny
On a table serving fools
Or would you rather be a queen
In a private universe
Embrace your clusters and calm my storms
You’d exist in my every cell
A tranquil queen
You’d never try to be

You say you want to be an arrow
Painted on the naked street
Paths you walk are never narrow
No directions, but this one
No honest fate to meet

I wish I was as straight as you
I wish I had no worries, no troubles of this kind
I wish we weren’t different as we are now
I wish I was the thorn stuck in your side
And I want to be an arrow now
Truly be an arrow
I want to be an arrow
As straight and still as you
In your curves

A Warhol

When I grow up
I want to be a warhol
pixel
dot
illegible writing

When I grow up
I want to be absent
gray
illusive
fate avoiding

If I grow up
I want to be a kid
staring
at filthy
gallery walls
emptied out
paintings

When I grow up
I want to be a warhol
white light
figure
eternally waiting

If I grow up
I want to be a sleep
soothing
wave
of
euthanasia
reincarnating

When I grow up
I want to be a wordplay
speaking
all tongues
concurrently

While
growing
down
today

"Goddess of the Corn"

Rocked by the wind in the cradle of corn
Trapped dancing mad in spacious fairy light
Swifter than the wind, colder than the snow
Keeping all the wise men in my sight
Come unto my breeze
Come unto my spell
Truly I am one
Of all who loves you well
Your cosmic mother friend
For everyone to see
Knows what her child is like
Knows what it grew to be

Now they have taken all your mystic powers away
But your reign of love has carved its special way
So why you crave the peace which I can’t give
To you my wonder child while you still live

Just tell me what you need, I’ll fly you at great speed
Where the most valued treasure of your youth lies hid

Children of the never ending morn
To the sound of thunder you were born
Wrapped in roses you shall ever be
Cosmic children you’re so dear to me
Fairies spreading life’s most wondrous seeds

Dew drop goddess of the four wild winds
Watch this broken world beneath your wings
No one equal to your beauty lives
No one such amazing gifts can give

Children, you were never false to me
I was ever true to make you see
You can now outgrow me and leave home
I was always loved but now I’m gone

It took me just a while to travel here
For you it was the journey of a year
Wild winds bore my body like a cloud
Demons, men and angels cried out loud
They have put me back on righteous tracks
Once I’m there there’ll be no turning back

"Fake Castles"

You started building castles in your youth
You remember twilight beaches and the sand
You remember old folks watching you
But never giving you a hand
It’s built of fantasy they say
It’s nothing worth our real attention
Every kid can build a castle
It’s nothing we should even mention

Now those castles are so fake
No emotion was included
Now those castles are awake
But you’re saying it’s illusive

Bogus, phony, never real
This is how your castles feel

Now you’re building castles out of glass
People live there, they admire the view
You remember shaking hands and laughing
Now your castles are true
They’re built of fantasy, you say
It’s worth the magic and the money
Every family wants to live here
In a way, it was worth all the running

Now you’re building your own castle
You hope to fill it with your blood
Give your best, you’re pumping more
As if your hard work ain’t enough
It’s all built on myth, you cry
I can’t build a safe place here
Sand and glass are good materials
Only for children and naïve dreams

Hey, on second thought, you cry
There’s my flesh and blood inside
Why not give it all a second chance
At least I can say I tried

That’s a place to bury me
With my childhood’s dreams, ideas
That’s the castle of my choice
It gives my memory a proper, childish voice

"Colossus"

My head of starry heavens shines above you
Chest of ocean waves controls the raging sea
Arms of silver clouds erect the giant torch
My belly is of brass and so are my hips
My eyes of brilliant sunrays, shooting so far
My mighty legs of iron, feet of iron and clay
My golden head might bend in front of majesty of stars
But I will never fall a victim to human decay

Sailors set your course upon my lighthouse
Sail beneath me safely in your sleep
I’m the gateway to another planet
Not just wonder of the world or myth
I am god, that’s how I show to you
I’m the heaviest body of the world
You were given wings to reach my astronomical height
I was given ears of air to hear you call

In the metals of my body lays the wisdom
You can hear it in the sun if you’re this close
But if you forget your feet are of this earth
Your soul will never have a chance to grow
Remember now the ancient days have found you
I’m your master in this human labyrinth
You were given clues to find the entrance in my eyes
But the only exit lies within your dreams

You only dream of giants and of gods
Building statues of their holy countenance
Ages of sand and of dust have gone
But my treasure didn’t fall to evil hands
With destruction, rulers said, comes creation
We are building high-tech cities on the ashes of old
My golden head is buried in the sands of distant Egypt
I believe I’ve lost control over my world

With these silver arms I’ll stop the angry tempest
Hear me laugh as I divide the sea
Marble columns made by men start trembling
Heavens cry amazed by human dreams
You alone disturbed the godly conscience
With begging arms in Mediterranean sun
I alone have saved the ocean’s entrance
Ten thousand steps below the sea we run

You wanted a giant to guard your safety
Unmovable, eternal son of light
You got a graceful, all-mighty god collector
Protector of heart invisible at night
I saw you were building his image on Earth
Just to be ruined with one giant stone
Cut from the magical mountains of youth where
Legend has it my virtues were born

Two seductresses were sent against my power
Babylon’s and Hindu finest brides
But I stood there blinking eyes on the horizon
Sacred pillars standing tall against their tides
Every blink of godly eyes meant a daybreak
Gifts of fire, chest in arrow’s deadly grip
I said you won’t tear apart this ghostlike giant
I won’t move both legs at once in decision of defeat

I believed it took two pillars to protect us
I believed my legs were strong enough to stand
I believed it took a million years to break me
With a weapon you no longer understand
With my fate all ancient kingdoms collapsed
It was way too late to stop the turning wheels
Time believed that time has come for dying
For civilizations based on law and steel

Never will Colossus be broken in half
His holy oil cannot cease to flow
No more anguish in the distant ages
Humans keep on crying for all ages yet to come
Sailors keep on sailing thru those nameless now pillars
Turns out that they’re pillars made of salt
Colossus moves one arm, he’s very tired
Ships in laughter of the gods are gone

The tempest continues to play with the giant’s golden head
His eyes slowly scan the horizon to see if there’s anything left
Guilty of death and destruction, he desecrated our paradise
The way we treated him thru time this shouldn’t be a surprise
Standing alone in the waters, the sea turning red in his gaze
Two pillars diving the ocean, Colossus in evening’s haze
Many have tried to swim through him, they never had any ploy
Armadas once treated lightly in one move of hand destroyed

Colossus the brave in his legend never felt the flow of time
He agreed to be locked there forever between the sea and the night
Armed with the legs of a giant, secured by the tombs of his skin
Guiding us up to eternal heavens, supporting pioneer dreams
Colossus, the mighty defender, our tempest, our journey and gift
He saved us from nighttime’s intruders and buried their bones in his sleep
And now that the giant’s awake nobody can cross the lines
He drew on the ocean’s face, he drew on the moon when it shines

Two pillars dividing the tempest now, his clay legs against the sea
Basalt drawn out of the furious waves, dead city erected and steered
Above the golden angry head, it’s black now and obscene
Colossus tries to defeat his flaws, deal with the ocean beasts
He once loved a daughter of Albion, the demons he threw on the rocks
Crashing the ships of Columbus, never to see Indian shores
The legend remains as he tells it, his eyes have seen all the gloom
Colossus the mighty retires, the ocean will win pretty soon

Just slightly seen underwater, remains of a sculpture loom
Enormous, vast, inhuman, Colossus lies there doomed
Awaiting for discovery, remembering Greece and Egypt sands
Remembering more human history than humans understand