Ghosts

My limbs break into the silence
a teacher talks spiritual li(n)es
in the distance a Kazakh radio is wind
transmitting
dreams of tomorrow's
nightmares
I can't believe my limbs
are part of me - and a painter weeps from excess
the oceanic marvel of love
which is an overused word
vanishes
into the sleep haze

I would draw beach huts
sun tents and
sand mirrors, I would
see a stratospheric lady of satori
letting go of
golden balloons
in the sunrays
I would
collect wind
into coffee cups
hearing it sing
of seashells, hey

oceanic marvel!
where is your teacher now
learning to write complicated scenarios
while life happens suddenly
over bridges of death
it weaves horrid blazes
rainbows waterfalls and seagulls

we light colored lanterns
and pour them into sky

sky
is breaking into the silence (with me)
and my limbs are rendered useless
by the new coming race
of
ghosts

Cosmic Cinema

In the cosmic cinema
Planet Earth in rear-view mirror
Smoking cigarettes with god
The view couldn't be clearer
Dancing light through Saturn's rings
Drunk on sun and weather
Satellites in altered states
Sing this one together

On a stratospheric globe
I am swimming backwards
Astronauts receive my songs
Flutes and drums of badlands
Speeding up the Milky Way
High on weeds of treasure
I am now becoming one
With the universal pleasure

You are a lady bright and fair
You have Atlantis in your hair
Your fingers reach the inner sun
Your brain forever on the run
You guide my way through distant stars
You are a flower wide and far
Your pillow wind of darkly daze
Is like a pearl of winter haze

You whisper:

Run away, run away as far as possible
Just go back into yourself
Nothing else could have happened
And you can only give up once
He doesn't give up when the sun rises again
I do not give up when it sprinkles heavily from the sky
When the storm hits lightning
Because we're really still just alone

Neutronics 1957

Kiedy londyńska wioska nas złagodzi, pozostaną tylko hippisowskie hymny o świcie i delikatny aromat Maroka. I wystarczająca przyszłość, która była dla nas jak katedra, gorsza godzina, dziwna partia czasu, podczas której ludzie nie operują. I Bob Byways, nasz najmodniejszy prezenter, sprzeda nam chlew przemywający oczy zakłóceniami w audycji o giełdzie i topowych garniturach. Spodziewam się, że ten czerwony kutas tam właśnie pobiegł, na giełdę – zawsze podążał za stadem. On i inne sytuacje w społeczeństwie, które dozuje oddech. Wróg w tym, co jesz stary, możliwy gang był wyłączony z użytku, znaki zbierają zgniliznę, a życie albo i było, i do diabła nie goń więcej za Londynem, albo krzycząc nie, nie, nie, nie, nie, nie, minęło w Londynie nad tobą, za nim, przed tobą. Czarny fosforyzujący samochód, choć zamiast tego, Bestia tutaj był zakładem i trochę przerzuciłem się nad moim perforowanym mostem. My tylko tam w nim śpimy i spodziewałem się, że choć przyszłość nie była moja, to ta fałszywa złośliwość widziana właśnie w tobie została umieszczona za Uciskanym przed powodami, dlaczego wyglądam źle na moim pasie. Powiedz, czym więcej jest do setki innych kobiet podobna Ona, zjazd przed dwudziestą. Coś starego, ohydnego, Bestia miał to i bez ręki, w pustym rękawie – zostawiłem ich więc w karczmie, a dziesięć minut później na zewnątrz uprzejmie i szaleńczo wciągnęło mnie piętnaście ramion drżących samotnie, jak ugotowane orchidee, które tylko dla profesorów psychologii były wargami, oni, ja, diabeł, była i Ona, a ja pykałem sobie fajkę i powiedziałem, angielski styl na kapeluszu, tu twoje rzeczy i nowy pacjent. Narkotyk ludzkości najłatwiejszy do przyswojenia, o kobiecej motoryce, rozdaje nasz wygaszony wyścig, aby iść dalej i uderzyć w gong, a wtedy narkotyk przemówi. Ona na to, że spokojnie, jakoś miała bunt, i przeszło, z wyjątkiem filozofii, ale drzwi trzaskają w sposób rodzinny. I wiedziałem o tym, i na ich miejscu chciałem płakać tak jak robię na co dzień, kiedy nie widzisz, bo akurat śpisz, a płatki na mleku stygną. Synu, wiedziałeś o tym, że szczęśliwie pokazałem „fuck off”, gdy Bestia minął przekreślony znak i rozbił auto o parkometry. Zaczynając od trzech, trójcy świętej, było tak niewielu bogów, może tylko słońce o świcie i zmierzchu. Bestia pisał świetne wiersze, ale teraz będzie kaleką. Nie chciałem tych pod ziemią, i nie pytaj o mój zaawansowany męski zmysł błyskawicy, a daj mi minuty i biegam, tak, od razu biegam, bo mam na to ochotę. Bezpieczny zestaw, o którym mówi się, że mówi. Nie wiem, telefon, czy inne gówno. I dziewczyna podobna do Polly Magoo, która wygrała sieć, zdecydowała się na uścisk, był bez słowa, zatrzymała mnie. Co znaczy, „wygrać sieć”, spytałeś. No więc prawdopodobnie oznacza to stać się mistyczną pajęczycą mody i wygrać na loterii ostatniego macho. Wszystkie ramiona są stabilne, pewne że zobaczę małżeństwo. Ty stoisz teraz tam, gdzie eony całe minęły wyprzedzając je o eony kolejne, pytająco naga w nimbie poranka. Gdy droga przez pustynię, powiedział wcześniej, hej kochanie wiedziałaś o tym i przetoczyłaś się we mnie w głąb ciebie, gdy droga przez pustynię zelżała. Kurz lepiej mógł pozostać w ryzach. To dlatego położyłem członka na dachu i bulgotałem. Przenikam miasto do niesamowitego szaleństwa, kiedy tam skręcałem śmierć wyła, ten gliniarz, jak on jest taki wielki, podżegał tylko sytuację, ja i Polly z rąk do rąk na LSD, wy wszyscy splecieni w pocałunku. No to biegnij żyjąc przypadkowo wokół tego zamieszania lub pozostań sensem hippisowskiego hymnu, jakiegoś naiwnego tekstu zbazgranego zniewieściałą dłonią na skrawku papieru toaletowego, który uchodzi za poezję w pewnych specyficznych kręgach. Ja, te usta ukochanej publiczności, powiedział Bestia, idź w rok, który pozwolił się wysmarować gównem, jest dla ciemności stwardniały w oszałamiający cię po drodze ekskluzywny sposób, co podobna Polly ładna jak dwa orzechy dupa, dobrze do rzeczy gadająca bez zwymiotowania, blada jak nieodparta ja, do diabła, nie smaży teraz obiadu, lub nie zapomni, że wstrzymała przyszłość i mamy tu wieczny London w eksperymentach radiowych 1957. Forte, zażądał dyrygent, ale ja dzwonię przed uznaniem na kolanach waszej racji, aby być narkotykiem dobrze schowanym przed kolegą. Uważałeś, że masz co trzeba, stary, ale znowu wystrzeliłeś mnie w słońcu. Potem noc kocha tak jak w Londynie tylko kochać potrafi, a po adaptacji sali prób, którą maluję po południu, jestem czarny jak po trumnie.

The Machine is Always Right

The Machine is Always Right

A synthesizer moans in the distance
I lay stunned under my woman's blanket
New York is calling but I ignore the urge
Distractions worry everyone
We should be safe in flower power of the witching hour
I listen to an organ concert again
They happen in our local church every Saturday
Every Saturday
I'm keen on golden religion, misspelled names
And noise
Noise
Noise keeps me alive
Let's find another barge
The synthesizer moans again
I seem to recognize the pattern
I'm sure it happened in a Schwarzwald corner of the world
Laying stunned under your girlfriends' blankets
Trying to transcribe the new found sound
It has no boundaries
But everyone is safe
Noise pollution ready
We lay alert
We lay alert
Lay and listen to the machine
The machine is always right
We lay and listen to the machine
The machine is always right
We lay and listen to the machine
The machine is always right
A synthesizer moans in the distance
I lay stunned under my woman's blanket
Distractions worry everyone
They happen in our local church every Saturday
Every Saturday
I seem to recognize the pattern
It has no boundaries
Everyone should be safe in flower power of the witching hour
I listen to an organ concert again
Keen on golden religion, misspelled names
And noise
Noise
Noise

Kohon

Two walls of multi-colored graffiti
Jam session in Arcanoa
Foggy light bulbs yesterday
Someone is collecting the brain from the pan
The Gypsy Wanderer lights up rainbows from a bass guitar painted in swastikas
A silent chorus of sisters of love answers
1960s from forgotten vinyls
I don't remember where it all started anymore
Overwriting the soul
Every word like a Mayan priest, ready to read the Code of Heaven
Close Tantra ships land, the expedition descends into the jungle lured by dark drums
Each soul has its own rhythm, but mine cannot find itself
It resembles the whips of nebulae, clusters of leather quasars
Can you hear the signals of these worlds somewhere in the magical realm of sleep
Planetary horrors speak, silent orchestras of abandoned Americana
The TV set blows in the lungs
The iron rules of an unfinished life
Every activity dies, so choose the zenith of oblivion
Climb the seaside canvases of teenagers
Draw guitar circles, and if possible, write a cloud diary
Only they care
This planet is rolling through cat's gravel, and it can't get any worse
The war reporter spits over his shoulder
A crowd of veterans is gathering
They will never come back from the trip
It all started too long to worry about
All we have is an ant-like section of the park where the god still strolls in the evening breeze writing down masses of colonial aspirations
The machine is burping
Time is up today

Fairy Tale of Zero

Zero out
Rust swallows sperm
No new kids are born in this town
Old folks perish
Ants collect highways
Cars of the future
Jazz
Horrible screens of godly direction
Quantity turns into quality
Where we will play an opening concert
Sweet plum capitalism
Hangs over
Handmade hair of gold
Strange voices from behind the ice
Mountain climbing
"Sing mit Heino"
The most perfect and horrible music

Classical vinyl and forgotten virgins in battle
The sow has come
We will be harvesting the nebulae
No one cares about death and love
They have become a cliché to be swallowed
Are you in for adventures
Asked the system
The answer was “no”
In every possible language

Screens and screams
Good morning pills
Here is your favorite weathergirl
Bedtime pills
Good night there
So, won't you watch a fairy tale?
Everything will reset at dawn

Go Primal

A flood of dismal proportions
a happening of senses
a rush of cosmic adrenaline

bird song of the Maya
fast forward to death
whistle

we are all blind here
and our hearts
beat positive rhythms no more
we often discuss religion
myth
deity
someone sleeps in the kitchen

drugs work their wonders
somewhere along the word road
one has to make choices
paper to life
and life back to paper

mute diamonds exploding
plastic mines working
we are digging deeper for life

signs of a simple breath
offer page's delusions
we should worry less on our path
take the animal lesson

lift hearts like busy bees
above nucleus shadow
sometimes more is less
and I'm recently prisoner to confusion

it keeps dragging my pen
through shallow wilderness
begging to go primal again

yes brother
go primal on your ass again!

Daniken

Tales of forests and water
of the great
primal soup
we drown in greenness of their eyes
cosmic travelers
of some deeper deep

sleeping on sailless ships
somewhere in what is now
known
as Yucatan

and I wrote of it before
in dream land of vision
where my brain got carried away
on acid -

flashbacks of a stone age world
before science
simple language
one word
one existential muttering
tales of oceans and leaves

green and blue
and unnamed breakings of color
eating watermelons
sighing

there's been a mess before
some sort of an interstellar war
we caused or were part of
when gods roamed this planet

I often wonder does it make any sense
what we find in dream lands
but then I open a Daniken book
inherited from my grandpa
and my vision
is clear

Jamaican Dreams

Big Jamaican wave
surfing on and on
a feeling of oceanic warmth
and peacefulness
it's cosy and beautiful here
swimming
my girl enjoys the air
and the air
is big bamboo pipes
carrying song of birds
onwards through the cosmos

somebody laughs
and the laughter lifts off
all the cloud veils
from the Moon
big Jamaican moon
luminiscent admirer
of my girl's beauty

she takes pictures of music
and sets them to wave's rhythm
everybody's happy
there's no trace of pain
in the evening and morning ever after
we are peaceful

Jamaican children on our way
never worrying about
big money world
big photo business of consumption
we simply exist here
as if eternal holiday
has dawned upon us
in reality we have wings
on them
we sail
on